هرگز هم دلیلش رو بهم نمی گفتی . تا اینکه خودت رفتی تو بازی قایم باشک .

 حالا می فهمم چرا این بازی رو دوست نداشتی !! چون می ترسیدی من برم و دیگه نتونی

  پیدام کنی .

 همون طوری که حالا تو رفتی و من دیگه نمی تونم پیدات کنم ... !

زرد در اسارت قناری ها

سبز در ماتم مرگ برگ

آبی از انزوای آسمان

بنفش در عزای گل یاس

و

همه و همه در سوگ بچه های یـــتیم

در ضیافـــت گرسنگان

در رخت بر بســــتن شرافــــت و انسانیــــت به سوگ نشســته اند

مداد های رنگی من همه در همهمه دردهای من و تو

دردهای ما

رنگ سیاه بر سر کرده اند

مرا ببخش اگر قلب من از این همه سیاهی سیاه شده و سیاه زمزمه می کند

که

از کوزه همان برون تراود که دروســـــــت

و

من همواره رنگی شدن ها را انـــــــــــتظار میکشم

 آدمـک آخــرِ دنيــاست، بخند...

آدمـک مـرگ هـمين جاست، بخند...

آن خـدايي که بـزرگش خوانـدي به خـدا،

مثـل تـو تنهـاست، بخند...

دستخطي کـه تـو را عاشـق کرد

 شوخـيِ کاغــذي ماسـت، بخند...

فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است

 فکر کن گريـه چـه زيباست، بخند...

صبحِ فردا به شبت نيست که نيست,

 تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند...

راستـي آنچـه بـه يــادت داديم

 پَر زدن نيست کـه درجاسـت، بخند...

آدمــک نغمــهء آغــاز نخوان

خــدا آخــر دنيـاست، بخند...

نزدیک شدن ظاهری خورشید به نقطه

اعتدال بهاری نوید بخش شروع بهاری دیگر است

                 آنکه به دنیا کند گریه برای حسین

تو ای عطشان دشت خون که هســــــتی..........که در هر قطره خونم نشســـــــتی
                 نه تنها روی دل سوی تو باشد....................خدا هم عاشق روی تو باشد
                         نه تنها اوليا سرمســــــت جامـــــــت...........خدا هم عشق می ورزد به نامـــــــت

   ملائک در عزايـــــــت گريه کردند.........................رسولان هم برايــــــت گريه کردند
                 وحوش و جنيان ناله نمودند.........................زمين و آسمان هم گريه کردند
                            من از هر قطره آبی که نوشم.......................به ياد آن لب عطشان بجوشم

سعی کن همیشه تنها باشی

 زیراتنها به دنیا آمده ای و تنها از دنیا خواهی رفت

بگذار عظمت عشق را درک کنی، زیرا آنقدر عظیم است

که تو را و هســـــــــتی تو را نابود می کند

بگذار خانه عشقت خالی از وجود کسی باشد

زیرا اگر عشق در آن منزل کند به ویرانه هایش هم رحم نمیکد

اما...اگر روزی آمد که عاشق شدی

تنها یک نفر را دوست داشته باش

بخواب، بخند و قدم بردار تنها به خاطر او

بگذار عشقی پاک،مقدس و آسمانی داشته باشی...

نه به دستی ظرفی را چرک می کنند

نه به حرفی دلی را آلوده

تنها به شمعی قانعند

و اندکی سکوت

            با این همه ادا میخوای بازم تو قلبم بمونی

                      بترس از اون روزی که من تحملم تموم میشه

                                   خودت با دستای خودت تیشه نزن به این ریشه

                                                فکر نکنی که تا ابد چشم انتظارت می مونم

                                           ستاره ها فراوونن تو هر شبه آسمونم

                           خیال نکن برای من تو ماه هفت آسمونی

تو هم یکی مثل همه باید اینو خوب بدونی

                   تا وقتی یکرنگ نشدی دلم باهات صاف نمیشه

                                    دورنگی هات مال خودت برو برای همیشه

                                                   خیال نکن برای من تو ماه هفت آسمونی

                                                                 تو هم یکی مثل همه باید اینو خوب بدونی

با تو بودن خوبست

تو چراغی ،من شب

که به نور تو کتاب تن تو

و کتاب دل خود را که خطوط تن توست

خوش خوشک میخوانم

تو درختی ،من آب

من کنار تو آواز بهاران را

میخندم و می خوانم

میگریم و میخوانم

با تو بودن خوبست

من گریه می کنم ٬ دانه سبز خواهد شد؟ نمی دانم.

دانه محتاج اشکهای من است ٬ دانه محتاج پرتو گرم نگاه توست

تو اگر بر اشکهای من نتابی ٬ تو اگر دانه کوچکم را گرم نکنی

هرگز سبز نخواهد شد.

غروب دریا برام

یه دلتنگی خاص داشته

درعین زیبایی وقتی خورشید

آخرین پرتوهای عاشقش رو روی تن

گرم دریا رها میکنه و آسمون که آبی بی

انتهاش رو چه بی ادعا پیشکش دریا کرده و دریا

که با همه اینها عاشقانه ساحل رو می پرسته و چه بی

غرور خودش رو در آغوش ساحل میندازه .همیشه وقتی به دریا

نگاه می کنم، مطمئن هستم که اونقدر مهربون  هست که بشه کنارش

ایستاد و از زیبایی و شکیبایی و شعری که درش هست لذت برد.میدونی اگه دل

به دریا بدی آسمون دلت آبی میشه و اون وقت آبی آسمون پیش چشمات تبدیل به 

بیکرانی میشه که بالهات رو به پرواز تشویق می کنه و این آغازی میشه تا اهل

آسمون بشی و زمین بشه خونه دوم تو.دل به دریا که بدی هوای دلت بوی

بارون میگیره اون وقت همیشه حس ناب باریدن در تو تازه است هر

وقت دلم از همه کس و همه جا می گیره وقتی دیگه حتی از

خودم هم خسته هستم میرم به خلوت دریا و ساحلش

کفشهام رو در میارم آن وقت که حرکت شن های

دریا رو زیر پام حس میکنم وقتی موجهای دریا

خودشون رو بی غرور زیر پاهام رها میکنن 

نسیمی که منو درخودش می پیچه

و احساس سرما ئیکه همه

 وجودم رو میگیره خیلی

میایستم یه گوشه

ساحل و چشمام

رو میبندم و

فقط گوش

میکنم 

ولی دلم میسوخت وقتی میدیدم دیگر نمیتوانم با او باشم

از این به بعد بین من و او فاصله ای است  

فاصله ای که شاید کمترین آن به اندازه ی یک صندلی باشد

دلم برای هر دوتایمان سوخت

دلم سوخت . . .

**********

*********

*******

******

فتاده روي موجي سرد و خاموش                        

به گاه مرگ زيبــــــا قوي دريا

جـــــــدا افتاده تنهـــــــا و پريشان                        

به قلب کوچکش انبوه غمهـــا

در آن دم بــا نگاهي تلخ و کمرنگ                         

به سوي گنبد مينا نظر کـــــرد

به ياد لـــــــحظه هاي خوب پرواز                         

ز غم سر را نهان در زير پر کرد

کنون اين قوي زيبـــــا دلشکسته                         

ز پا افتاده و غمگـــين نشسته

دگــــــــــــر جايي در آن بالا ندارد                        

اميد از خود دل از دنيا گسسته

نمـــــيداند کسي در گـردش چرخ                         

چه بازيها که دارد دست تقديـر

بلند آواز مـــــــــــــــــــرغ آسمانها                        

دل افسرده غمين افتاده در زير

در آنجـــا مرغک زيبــــــــــاي دريا                          

شده تنـــها که تنهــــايي بميرد

رسيده وقت مـردن آه و افسـوس                         

که قو در اوج زيبـــــــايي بميرد

 هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي! نگاهت نمي کنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني! صدايت

نمي زنم ..... زيرا اشک هاي من براي تو بي فايده است! فقط مي خندم ...... چون تو در هر صورت مي

 گويي من ديوانه ام.

تولدم مبارک....تولدم مبارک

غروب نگاهت را  به امید طلوعی دوباره در خاطرم گنجانده ام

نمی دونستی می میرم بی تو ، بدون چشات

رفتی از برم

نمی دونستی که دلم وصل به ساز صدات

آرزومه که نمی دونستی که من می میرم برات

می میرم برات

عاشقم هنوز

نمی خوام که بمونی ، بسوزی به ساز دلم

گفتی من میرم

نمی تونستی بری به فرداها گل خوشگلم

برو راهی نیست تا فرداها ، یار خوشگلم

بمون با دلم

سفرت به خیر

اگه میری از اینجا ، تک و تنها به یه شهر دور

برو که رفتن بدون ما میرسه به یه دنیا نور

به یه دنیا نور

سفرت به خیر

برو گر شکستی  ز من  بتونی ، دوباره بساز

با دلی شکسته و نا امید ، تو بازم بساز

تو بازم بساز

نمی خوام بیای

نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی

نمی خوام ازت

نمی خوام مثه یه شمع بسوزی برام تو حروم بشی

برو تا تو بزرگی که میخوام فقط آرزوم بشی

آرزوم بشی...!